Sekrety umysłu – część 2: Introjekcja (internalizacja)



Witam Wszystkich w nowym wpisie 😊.
W dzisiejszym wpisie omówimy zjawisko psychologiczne zwane introjekcją lub internalizacją. 

❠Introjekcja – mechanizm obronny, który pojawia się w celu obrony ego przed uświadomieniem nieakceptowanych, wrogich impulsów.

Dziecko przyswaja sobie postawy rodziców w formie wielu utrwalonych wzorców myślowych, które są następnie powielane. Utworzony obraz rodziców sprawia, iż jednostka stosuje ich nakazy wobec siebie[1]. Mechanizm introjekcji polega na przyjmowaniu komunikatów, poglądów, atrybutów innych osób jako własnych. Proces ten przebiega bezrefleksyjnie[2].

Najczęściej żywione są wobec tych obiektów silne uczucia (np. miłość lub nienawiść), które mogą być zarówno świadome, jak i nieświadome[3]. Proces introjekcji jest nieuświadomiony[1].

Introjekcja oprócz obronnego, ma także znaczenie charakterotwórcze. Jednak bardzo trudno jest rozgraniczyć te dwa znaczenia. Istotą tych funkcji jest motywacja lękowa.❞

Introjekcja to czasem błędne uznanie czegoś za nasze, choć nasze nie jest. Dlatego też warto przepracowywać schematy wyuczone od innych na zasadzie introjekcji. Nie ma sensu powielanie cudzych błędów, ale czasem to bywa silniejsze od nas samych. Dlatego też praca nad sobą w tej kwestii jest trudna i wymaga wysiłku. 
Zjawisko introjekcji może być po części odpowiedzialne za bezkrytyczne przyjmowanie prawd i zasad religijnych uznanych przez rodziców człowieka, który te prawdy przyjmuje. Nic dziwnego, że tak łatwo jest I'm w to wierzyć. To jest prawdopodobnie zależne od umysłu i od jego mechanizmów. Ważne jest, aby uświadomić sobie te automatyzmy i wznieść się ponad nie lub chociaż częściowo je kontrolować. 
To w zasadzie tyle z mojej strony. Mam nadzieję, że to pomoże co niektórym się obudzić i poznać mechanizmy psychologiczne, którym ulegają. Pozdrawiam serdecznie 🤗.

















Źródła wykorzystane:
Linki:
Grafika stworzona za pomocą sztucznej inteligencji Gemini. 

Komentarze